Një qenush mund të duket si burim i pafund gëzimi dhe dashurie, por realiteti për shumë pronarë të rinj rezulton më sfidues nga sa pritej.
Sipas një studimi të publikuar në revistën shkencore PLOS ONE, rreth një e treta e personave që adoptojnë një qenush raportojnë se përvoja ka qenë më e vështirë nga sa kishin menduar. Arsyeja lidhet me ndryshimet në rutinën e përditshme, mungesën e gjumit, kostot financiare dhe kohën e madhe që kërkon kujdesi ndaj kafshës.
Ekspertët theksojnë se përgatitja është thelbësore. Një qenush nuk duhet parë si një zgjidhje emocionale e momentit, por si një përgjegjësi afatgjatë. Çdo qen ka karakterin e tij, ndaj pritshmëritë duhet të jenë realiste, pavarësisht racës.
Në familjet me fëmijë, këshillohet kujdes i shtuar gjatë ndërveprimit me kafshën. Sjellje si përqafimet e forta apo shqetësimi gjatë ushqimit mund të shkaktojnë reagime të papritura dhe të rrisin rrezikun e kafshimeve.
Një tjetër sfidë mbetet ndarja e përgjegjësive në familje. Studimet tregojnë se shpesh barra e kujdesit bie mbi një person të vetëm, ndërsa mungesa e përkushtimit në muajt e parë mund të ndikojë në sjelljen e qenit në të ardhmen, duke rritur rrezikun për ankth apo agresivitet.
Megjithatë, pavarësisht vështirësive, shumica e pronarëve zhvillojnë një lidhje të fortë me kafshën e tyre, duke e konsideruar një nga marrëdhëniet më të veçanta në jetën e tyre.
