Pluhuri që rikthehet vetëm pak kohë pasi kemi pastruar shtëpinë nuk është thjesht përshtypje. Disa sipërfaqe mund të mbledhin më shumë grimca se të tjerat, ndërsa edhe kushtet brenda banesës ndikojnë në sasinë e pluhurit që depozitohet.
Një eksperiment katërjavor i publikuar nga The Guardian u nis pikërisht nga një pyetje e zakonshme: përse disa rafte dhe mobilie duken sikur bëhen me pluhur shumë më shpejt se pjesa tjetër e shtëpisë?
Shpjegimi lidhet edhe me elektricitetin statik. Sipërfaqet mund të krijojnë ngarkesa elektrike që tërheqin grimcat shumë të vogla që qarkullojnë në ajër. Për këtë arsye, shprehja “magnet për pluhurin” nuk është krejtësisht metaforike.
Materiali dhe karakteristikat e sipërfaqes mund të bëjnë diferencën, ndaj dy mobilie që ndodhen në të njëjtën dhomë nuk grumbullojnë domosdoshmërisht të njëjtën sasi pluhuri.
Por problemi nuk zgjidhet vetëm duke pastruar më shpesh. Edhe klima e brendshme e shtëpisë mund të ndikojë. Ajri shumë i thatë favorizon krijimin e elektricitetit statik, ndërsa kontrolli i lagështisë mund të ndihmojë në reduktimin e tij.
Pluhuri i shtëpisë është një përzierje grimcash që vijnë nga brenda dhe jashtë banesës: fibra tekstilesh, qeliza të lëkurës, grimca dheu, polen dhe materiale të tjera mikroskopike. Hapja e dyerve dhe dritareve, lëvizja e njerëzve, tekstilet dhe qarkullimi i ajrit ndikojnë vazhdimisht në shpërndarjen e tij.
Për ta kufizuar, më efektive është ndërthurja e disa masave: pastrimi me leckë të lagur ose mikrofibër në vend që pluhuri të shpërndahet përsëri në ajër, përdorimi i një fshese me filtër të mirë dhe kontrolli i kushteve të ajrit në banesë.
Pra, nëse një raft duket sikur mbushet me pluhur menjëherë pas pastrimit, mund të mos jetë vetëm përshtypje. Materiali, elektriciteti statik dhe mikroklima e shtëpisë mund ta bëjnë atë vërtet një “magnet” për pluhurin.
