Në shumicën e filmave familjarë, kafshët paraqiten si shokët më besnikë të njeriut, heronj të vegjël ose maskota të dashura për publikun. Megjithatë, kinemaja ka vendosur shpesh të përmbysë këtë imazh, duke i kthyer disa nga kafshët më të zakonshme në protagoniste të historive të frikshme dhe shqetësuese.
Nga zogjtë te qentë dhe madje edhe macet, disa filma të famshëm horror kanë treguar se edhe krijesat më të buta mund të shndërrohen në makth në ekranin e madh.
“The Birds” – kur natyra kthehet kundër njeriut
Një nga filmat më të famshëm që përdor kafshët si element terrori është “The Birds” i regjisorit legjendar Alfred Hitchcock. Në këtë film, tufat e zogjve fillojnë të sulmojnë njerëzit pa asnjë shpjegim të qartë.
Ideja që krijesa të zakonshme, që i shohim çdo ditë, mund të bëhen papritur kërcënim, e bëri filmin një klasik të horrorit psikologjik dhe një nga historitë më të frikshme të kinemasë.
“Pet Sematary” – macja që kthehet nga të vdekurit
Macet shpesh janë shoqëruar në histori me mister dhe supersticione. Në filmin “Pet Sematary”, bazuar në romanin e Stephen King, macja e familjes Creed vdes pasi goditet nga një kamion.
Por kur varroset në një varrezë të lashtë indiane, ajo rikthehet në jetë… dhe nuk është më e njëjta. Ky film horror e ktheu një kafshë shtëpiake të zakonshme në një simbol të frikshëm të ringjalljes dhe mallkimit.
“Cujo” – qeni që u bë makth
Edhe qentë, zakonisht të njohur si miqtë më besnikë të njeriut, nuk kanë shpëtuar nga kinemaja horror.
Në filmin “Cujo”, gjithashtu i bazuar në një roman të Stephen King, një San Bernard infektohet me tërbim dhe shndërrohet në një qenie të dhunshme dhe vdekjeprurëse.
Historia e një qeni të dashur që kthehet në një kërcënim të tmerrshëm e bëri filmin një nga horrorët më të tensionuar të viteve ’80.
“Lamb” – një krijesë mes ëmbëlsisë dhe frikës
Filmi islandez “Lamb” sjell një histori të pazakontë në zhanrin horror. Dy fermerë zbulojnë se një nga delet e tyre ka lindur një krijesë të çuditshme: me kokë dhe një krah qengji, por trup njeriu.
Ata vendosin ta rrisin si fëmijën e tyre, duke krijuar një atmosferë të çuditshme ku publiku nuk e di nëse duhet ta shohë krijesën si diçka të ëmbël apo thellësisht të frikshme.
