Në Egjiptin e lashtë, macet kishin një rol të veçantë në shoqëri dhe në besimin fetar. Ato konsideroheshin kafshë të shenjta dhe lidhen ngushtë me kultin e perëndeshës Bastet, e cila shpesh paraqitej me kokë maceje dhe simbolizonte mbrojtjen e familjes, pjellorinë dhe mirëqenien.
Përveç rolit fetar, macet kishin edhe një funksion praktik në jetën e përditshme. Ato mbanin larg minjtë dhe gjarpërinjtë nga magazinat e grurit dhe shtëpitë, duke ndihmuar në mbrojtjen e ushqimeve dhe në ruajtjen e higjienës. Për këtë arsye, ato u bënë të pranishme pothuajse në çdo familje.
Respekti për macet ishte i madh. Burimet historike tregojnë se vrasja e një maceje konsiderohej krim i rëndë dhe dënohej rreptësisht. Kur një mace ngordhte, në disa raste familjarët mbanin zi për të, ndërsa në tempuj dhe vende të shenjta macet mumifikoheshin si pjesë e ritualeve fetare. Arkeologët kanë zbuluar mijëra mumie maceje në varreza dhe komplekse fetare.
Një nga qendrat më të rëndësishme të kultit të maceve ishte qyteti i lashtë Bubastis, ku ndodhej tempulli kryesor i Bastet-it dhe ku zhvilloheshin festa të mëdha fetare.
Në histori përmendet edhe një episod i lidhur me rëndësinë simbolike të maceve. Sipas disa autorëve antikë, gjatë Betejës së Pelusiumit në vitin 525 p.e.s., ushtria persiane e udhëhequr nga Cambyses II përdori imazhe të maceve në mburoja për të shfrytëzuar respektin që egjiptianët kishin për këto kafshë. Disa historianë modernë e konsiderojnë këtë rrëfim të diskutueshëm, por ai tregon rëndësinë simbolike që macet kishin në kulturën egjiptiane.
Gjetjet arkeologjike dhe burimet historike tregojnë se macet nuk ishin vetëm kafshë shtëpiake, por edhe një element i rëndësishëm i kulturës, ekonomisë dhe besimit fetar në Egjiptin e lashtë.
