Në këtë situatë, partitë arabe mund të kthehen në faktorin vendimtar që do të përcaktojë të ardhmen politike të Izraelit.
Sipas rezultateve të pjesshme të publikuara nga Komisioni Qendror i Zgjedhjeve, me rreth 57% të kutive të numëruara mëngjesin e së mërkurës, blloku i Netanyahut projektohej të siguronte 55 mandate, kundrejt 49 të bllokut opozitar. Partitë arabe projektoheshin me 16 vende.
Megjithatë, këto shifra nuk përbëjnë rezultatin përfundimtar dhe mund të ndryshojnë gjatë numërimit të votave të mbetura. <Cite refs={[“turn918095search2″,”turn918095view0”]}/>
Partia Likud e Netanyahut kryeson mes forcave politike individuale, ndërsa Yashar, partia e qendrës e drejtuar nga ish-shefi i ushtrisë Gadi Eisenkot, renditet pas saj.
Por në sistemin parlamentar izraelit, fitorja e partisë më të madhe nuk garanton automatikisht postin e kryeministrit. Për formimin e qeverisë nevojiten të paktën 61 nga 120 mandatet e Knessetit.
Pjesëmarrja e lartë e arabëve ndryshon llogaritë politike
Një nga surprizat kryesore të zgjedhjeve të 27 tetorit ishte mobilizimi i qytetarëve arabë të Izraelit, të cilët përbëjnë rreth një të pestën e popullsisë.
Sipas BBC, pjesëmarrja e tyre arriti nivele të pazakonta, ndërsa partitë që përfaqësojnë këtë komunitet pritet të sigurojnë një numër mandatesh që mund të jetë ndër më të lartët në historinë e tyre.
Pjesëmarrja e përgjithshme në zgjedhje kaloi 77%, një nga nivelet më të larta të dekadave të fundit.
Por fuqizimi i partive arabe krijon edhe një dilemë për opozitën izraelite.
Gjatë fushatës, disa prej drejtuesve të partive që kundërshtojnë Netanyahun deklaruan se nuk do të bashkëpunonin me forcat politike arabe për formimin e qeverisë, duke përmendur dallimet ideologjike.
Megjithatë, pas zgjedhjeve, mbështetja e tyre mund të jetë e domosdoshme nëse Eisenkot kërkon të krijojë një shumicë alternative.
Mansour Abbas, drejtuesi i partisë arabe Ra’am, ka shprehur gatishmërinë për të marrë pjesë në qeverinë e ardhshme.
Abbas ka qenë më parë pjesë e koalicionit që e largoi përkohësisht Netanyahun nga pushteti gjatë periudhës 2021–2022.
Ai beson se qëndrimet e partive të tjera mund të ndryshojnë pas zgjedhjeve, kur të fillojnë negociatat konkrete për ndarjen e pushtetit.
Netanyahu dhe Eisenkot pretendojnë se mund të formojnë qeverinë
Pas mbylljes së votimit, të dy rivalët u janë drejtuar mbështetësve të tyre me mesazhe optimiste.
Netanyahu deklaroi se e djathta kishte marrë një mbështetje të fortë nga elektorati hebre dhe bëri thirrje për formimin e një qeverie të qëndrueshme të djathtë, megjithëse nuk shpalli një fitore përfundimtare.
Eisenkot, nga ana tjetër, deklaroi se qytetarët kishin votuar për ndryshim dhe se do të punonte me aleatët për krijimin e një qeverie të re.
Rezultati përfundimtar mbetet i pasigurt edhe për shkak të votave që nuk janë numëruar ende, përfshirë një numër të konsiderueshëm fletësh votimi të ushtarëve izraelitë.
Këto vota numërohen veçmas dhe mund të ndikojnë në ndarjen përfundimtare të mandateve.
Çfarë ndodh nëse askush nuk siguron 61 deputetë?
Pas certifikimit të rezultateve, Presidenti Isaac Herzog do të zhvillojë konsultime me partitë parlamentare dhe do të ngarkojë me formimin e qeverisë kandidatin që vlerësohet se ka mundësitë më të mëdha për të siguruar shumicën.
Negociatat mund të zgjasin disa javë. Nëse asnjëri prej kandidatëve nuk arrin të formojë një koalicion, Izraeli mund të përballet me zgjedhje të reja.
Gjatë kësaj periudhe, Netanyahu do të vazhdonte të ushtronte detyrën si kryeministër kujdestar.
Zgjedhjet e 27 tetorit, të parat pas sulmeve të Hamasit të 7 tetorit 2023 dhe luftërave që pasuan, kanë nxjerrë edhe një herë në pah ndarjet e thella në shoqërinë izraelite.
Për momentin, numërimi favorizon bllokun e Netanyahut, por gara për formimin e qeverisë mbetet e hapur.
Ironia politike e këtyre zgjedhjeve është se, ndërsa dy rivalët kryesorë luftojnë për pushtetin, partitë arabe, me të cilat shumë prej tyre nuk dëshironin të bashkëpunonin, mund të kenë në dorë çelësin e qeverisë së ardhshme.
