Platforma Netflix pritet të sjellë për publikun një nga adaptimet më poetike të letërsisë moderne, “The Museum of Innocence”, bazuar në kryeveprën e nobelistit turk Orhan Pamuk. Filmi premton një rrëfim elegant dhe emocional, ku dashuria nuk është thjesht ndjenjë, por një arkiv kujtimesh që sfidon kohën.
Historia vendoset në Stambollin romantik të viteve ’70, mes rrugicave plot jetë, muzikës së epokës dhe kontrasteve sociale. Një burrë i pasur bie në dashuri me një vajzë të thjeshtë dhe, ndërsa marrëdhënia e tyre bëhet e pamundur, ai nis të ruajë çdo objekt që lidhet me të — nga bizhuteritë te sendet e përditshme — duke krijuar një “muze” personal të dashurisë së humbur.
Pse pritet të jetë një film i veçantë?
Estetikë nostalgjike: rikrijimi i Stambollit të dikurshëm sjell një atmosferë kinematografike të ngrohtë dhe melankolike.
Histori universale: flet për mallin, kohën që ikën dhe mënyrën si njerëzit përpiqen të mos harrojnë.
Thellësi emocionale: filmi nuk fokusohet vetëm te romanca, por te psikologjia e kujtesës dhe obsesionit.
Prekje artistike: ashtu si romani, pritet të ndërthurë artin, kulturën dhe jetën urbane në një rrëfim intim.
“Muzeu i Pafajësisë” shihet nga kritikët si një histori që mund të prekë çdo shikues, sepse secili ka një kujtim që do të donte ta ruante përgjithmonë. Adaptimi pritet të tërheqë jo vetëm dashamirësit e dramave romantike, por edhe publikun që kërkon filma me shpirt dhe reflektim.
