Adaptimi më i fundit i romanit klasik “Wuthering Heights” të Emily Brontë ka ndezur debat në mediat amerikane, pasi një kritikë e publikuar në Washington Examiner e cilëson filmin si një shembull se çfarë ndodh “kur askush nuk lexon”.
Filmi, me regji të Emerald Fennell, sjell në rolet kryesore Margot Robbie dhe Jacob Elordi si Cathy dhe Heathcliff. Por sipas recensentit Harry Khachatrian, realizimi është një “adaptim i lirë” që heq pjesë thelbësore të romanit dhe e redukton veprën në një dramë të thjeshtuar emocionale.
Në analizë theksohet se romani i vitit 1847 trajton tema të thella si klasa shoqërore, hierarkia, trashëgimia morale dhe zgjedhja personale. Ndërsa në film, këto shtresa zhduken, duke lënë personazhet të reduktuara në impulse dhe pasion.
Një nga kritikat kryesore lidhet me mënyrën si paraqitet Heathcliff. Në roman, ai është figurë komplekse, e formuar nga përplasja mes dashurisë së babait adoptiv dhe përbuzjes së vëllait. Në film, sipas artikullit, ky tension zhduket, duke e kthyer personazhin në një figurë brutale pa dimensionin moral që e karakterizon në vepër.
Megjithatë, filmi vlerësohet për aspektin vizual: pamje të fuqishme të mooreve angleze, kostume të kuruara dhe estetikë të fortë filmike. Por për kritikën, kjo nuk mjafton për të shpëtuar një adaptim që, sipas saj, humb “thelbin” e romanit.
Artikulli nënvizon se debati për kastin apo përzgjedhjen e aktorëve është dytësor krahasuar me problemin kryesor: zhveshjen e veprës nga arkitektura narrative dhe kompleksiteti psikologjik.
Në përfundim, kritika e Washington Examiner e konsideron këtë version të “Wuthering Heights” më shumë si një ripërdorim modern i imazheve të njohura sesa një interpretim besnik të një prej romaneve më të rëndësishëm të shekullit XIX.
