Kardinali francez Armand Jean du Plessis, i njohur si Richelieu, një nga figurat më të fuqishme politike të shekullit XVII dhe këshilltari kryesor i mbretit Louis XIII, njihej për strategjinë dhe ndikimin e tij në shtetin francez. Por përtej politikës, ai kishte edhe një anë krejt të pazakontë: një dashuri të veçantë për macet.
Sipas burimeve historike, Richelieu mbante rreth 14 mace në rezidencën e tij në Palais-Cardinal në Paris. Ai kishte krijuar për to një hapësirë të posaçme, me kujdestarë të dedikuar dhe kujdes të veçantë, një luks i rrallë për kohën.
Macet e tij nuk ishin thjesht kafshë shtëpiake, por kishin edhe emra dhe “personalitete”. Ndër më të njohurat përmendet Soumise, macja e preferuar e kardinalit, ndërsa Ludovic le Cruel njihej për aftësitë e tij në gjuetinë e minjve. Të tjera mbanin emra si Lucifer, Pyrame dhe Thisbe, duke reflektuar karakterin ose sjelljen e tyre.
Richelieu shkoi edhe më tej në përkushtimin e tij: ai la fonde në testament për mirëmbajtjen e maceve edhe pas vdekjes së tij, duke siguruar që ato të kujdeseshin në mënyrë të vazhdueshme.
Megjithatë, rreth fatit të tyre pas vdekjes së kardinalit në vitin 1642 qarkullojnë edhe legjenda. Disa rrëfime sugjerojnë se macet mund të jenë vrarë nga Garda Zvicerane, ndërsa të tjera e konsiderojnë këtë një mit të mëvonshëm.
Figura e Richelieu-t me macet e tij është përjetësuar edhe në art, veçanërisht në pikturën “Leisure of the Cardinal” të artistit Charles Édouard Delort, e cila ka ndihmuar në përhapjen e kësaj historie ndër shekuj.
Historia e tij mbetet një kombinim interesant mes pushtetit dhe ndjeshmërisë, duke treguar se edhe një nga njerëzit më të fortë të kohës kishte një dobësi të veçantë: dashurinë për kafshët.
