Pyetja nëse një kafshë shtëpiake ndikon pozitivisht në shëndetin mendor të fëmijëve po bëhet gjithnjë e më e zakonshme. Një studim i realizuar në Spanjë, me rreth 1.900 familje pjesëmarrëse, ka analizuar pikërisht këtë raport, duke ndjekur zhvillimin e fëmijëve nga shtatzënia deri në moshën 6-7 vjeç.
Studiuesit theksojnë se lidhjet emocionale që fëmijët krijojnë me kafshët mund të ndihmojnë në rregullimin e emocioneve, të nxisin përgjegjësinë dhe empatinë, si edhe të mbështesin sjelljen prosociale dhe komunikimin jo verbal. Në disa raste, kafshët mund të shërbejnë edhe si burim ngushëllimi kur figura kryesore e kujdesit nuk është pranë.
Megjithatë, rezultatet nuk treguan një lidhje të fortë mes pranisë së kafshëve dhe përmirësimit të shëndetit mendor. Fëmijët që nuk kishin pasur kurrë kafshë shtëpiake shfaqën, në përgjithësi, tregues më pozitivë, ndërsa ata që kishin pasur kafshë vetëm herë pas here paraqitën rrezik disi më të lartë për probleme, veçanërisht në rastin e maceve.
Zbulimi më i rëndësishëm ishte se prania e maceve në moshën 4-5 vjeç lidhej me më shumë vështirësi të shëndetit mendor. Studiuesit sugjerojnë se natyra më e pavarur e maceve mund të kufizojë krijimin e lidhjeve emocionale, ndërsa përmendet edhe rreziku i toksoplazmozës – një infeksion që mund të ndikojë në sjellje dhe çrregullime mendore.
Nga ana tjetër, kafshë si peshqit, breshkat apo brejtësit duket se kanë efekt mbrojtës, pasi kërkojnë kujdes të qëndrueshëm dhe ndihmojnë fëmijët të zhvillojnë vetëkontrollin dhe ndjenjën e përgjegjësisë.
Autorët theksojnë se ndikimi real varet nga faktorë të ndryshëm, si mosha e fëmijës, forca e lidhjes emocionale dhe mënyra e edukimit. Ata shtojnë se një marrëdhënie e vazhdueshme me kafshën mund të jetë më e dobishme sesa një kontakt i rastësishëm, ndërsa kërkohen studime të tjera për të kuptuar më mirë efektet afatgjata.
